اگر به این صفحه آمده اید لابد دلیلی داشته است؛ پس چند بیت از حافظ بخوانیم، شاید جوابی یافتیم.


آمد افسوس کنان مغبچه باده فروش
گفت بیدار شو ای ره رو خواب آلوده


شست و شویی کن و آنگه به خرابات خرام
تا نگردد زتو این دیر خراب آلوده

به هوای لب شیرین پسران چند کنی
جوهر روح به یاقوت مذاب آلوده

پاک و صافی شو و از چاه طبیعت به در آی
که صفایی ندهد آب تراب آلوده

و دیگر اینکه:
آه از این لطف به انواع عتاب آلوده