امروز به صورت نه چندان اتفاقی، این بیت زیبا از صائب تبریزی را دیدم؛ سبک هندی کمی آدم را به فکر کردن وادار می کند!


پرده داری می کند شرم از عرق آن چهره را

ور نه صد پیراهن از گل روی او خندان تر است