گفت بیدار شو ای ره رو خواب آلوده



به هوای لب شیرین پسران چند کنی

جوهر روح به یاقوت مذاب آلوده


و حرف آخر اینکه:

آه از این لطف به انواع عتاب آلوده

(چقدر این مصرع آخر عاشقانه است...)