در بیست و شش روز منتهی به هجده بهمن نود و پنج اتفاقات خیلی خاصی تو زندگی من رخ دادند. اتفاقاتی که رفتن سر کار جدید و عوض کردن شهر محل سکونت تو همین بیست و شش روز، در برابرشون رنگ می بازن.


دو نکته فقط بگم که برا خوانندگان احتمالی هم نافع باشد:

نکته اول اینکه کاش همه ما بتونیم ساز و کارهای حاکم بر هستی؛ فورمولاسیونی که خداوند از اون طریق دنیا رو مدیریت می کنه، بفهمیم یا حداقل به فهمشون نزدیک بشیم و باز یا حداقل تلاش کنیم که بفهمیم شون. بهترین منبع برای یافتن این فورمولاسیون و جواب دو دو تا های عالم هستی (که همیشه چهار نمیشه) هم قرآن کریم و کلام اهل بیت علیهم السلام است.

نکته دوم هم به عنوان هدیه دو تا از این فورمولاسیون ها رو میگم.

اول: این بیت از جناب جلال الدین محمد بلخی رومی رو داشته باشید که یکی از همون روابط هست:

این جهان کوه است و فعل ما ندا

سوی ما آید نداها را صدا

دوم: النجاة فی الصدق.رسول خدا

نجات در راستی هست،حتی اون جایی که راست گفتن علی الظاهر به سود ما نباشد.


یا حق