ره آورد پرهیزگاری

ای بندگان خدا! شما را به پرهیزکاری سفارش می کنم، که حقّ خداوند بر شماست، و نیز موجب حقّ شما بر پروردگار است. از خدا برای پرهیزکاری یاری بخواهید، و برای انجام دستورات خدا از تقوا یاری جویید، زیرا تقوا، امروز سپر بلا، و فردا راه رسیدن به بهشت است؛ راه تقوا روشن، و روندۀ آن بهره مند، و امانتدارش خدا، که حافظ آن خواهد بود. تقوا همواره خود را بر امّت های گذشته «و حال» عرضه کرده و بر آینده نیز عرضه می کند، زیرا فردای قیامت، همه به آن نیازمندند. آنگاه که در قیامت آفریده ها را گِرد می آورد و آنچه داده است باز پس می گیرد و دربارۀ همۀ نعمت ها می پرسد، پس چه اندکند آنها که تقوا را برگزیدند و بار آن را بدرستی بر دوش کشیدند. آری! پرهیزکاران تعدادشان اندک است و شایستۀ ستایش خداوند سبحان که فرمود « بندگان سپاسگزار من اندکند» (سوره سبا آیه 12)

پس گوش جان را به ندای تقوا بسپارید، و برای بدست آوردن آن تلاش کنید.

تقوا را به جای آنچه از دست رفته به دست آورید و عوض هر کار مخالفی که مرتکب شده اید انتخاب کنید. با تقوا خواب خود را به بیداری تبدیل، و روزتان را با آن سپری کنید، دل های خود را با تقوا زنده کنید، و گناهان خود را با آن شستشو دهید. بیماری های روان و جان خود را با تقوا درمان، و خود را آمادۀ سفر آخرت گردانید، از تباه کنندگان تقوا عبرت گیرید و خود عبرتِ پرهیزکاران نشوید. آگاه باشید! تقوا را حفظ کنید و خویشتن را با تقوا حفظ نمایید.

بخشی از خطبه 191 نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی